Publicitet, šta i kako?

Publicitet, šta i kako?

Medijski publicitet postoji kroz zastupljenost u medijskim sadržajima, a vanmedijski nastaje u interpersonalnom, po pravilu rumornom, i komuniciranju sa različitim publikama. Rumorno komuniciranje podrazumeva glasine, tračeve, predanja…

Publicitet podrazumeva poznatost koja je rezultat prisutnosti u javnoj sferi pojedinca, društvene grupe, događaja, pojave, stanja, procesa, materijalne ili nematerijalne vrednosti.

U savremenosti javna sfera se u najvećoj meri nalazi u medijskom kompleksu, ali ne može biti u potpunosti poistovećena sa njim, jer postoje razni vidovi publiciteta. Moguće je razlikovati medijski i vanmedijski publicitet.

Medijski publicitet postoji kroz zastupljenost u medijskim sadržajima, a vanmedijski nastaje u interpersonalnom, po pravilu rumornom, i komuniciranju sa različitim publikama. Rumorno komuniciranje podrazumeva glasine, tračeve, predanja…

Način nastajanja medijskog i vanmedijskog publiciteta kriterijum je za razlikovanje primarnog i sekundarnog publiciteta je dugotrajan proces.

Primarni publicitet je samorodan i nastaje zbog visokog stepena interesovanja većine pripadnika određene socijalne zajednice ili njenog dela za dati aspekt stvarnosti koji se tiče ostvarivanja javnog, tj. opšteg interesa. Na primer- pitanja vezana za javno dobro građana iliti vezana za račune, za zdravstvo, za politiku, za obrazovanje, zaposlenost…

Sekundarni publicitet (je konstruisan i podrazumeva prisustvo u javnosti i ostvarivanje publiciteta kao poseban, a ne opsti interes) i predstavlja mogući rezultat namere različitih društvenih subjekata da datom aspektu stvarnosti, koji nije u domenu opšteg intersa, obezbedi odgovarajuće prisustvo u javnoj sferi, kao uslov ostvarivanje njihovih posebnih interesa. Moguće ga je stvarati propagandnom kampanjom, tzv. promocijom „iznad linije” vidljive persuazije u kojoj je prepoznatljiva namera konstruisanja sekundarnog publiciteta, i u procesu pablik rilejšnsa – PR menadžeri se bave ovom tematikom, tzv. promocijom „ispod linije” (vidljive persuazije-ubeđivanja) u kojoj ta namera nije vidljiva. Cilj drugog načina stvaranja sekundarnog publiciteta jeste njegovo prevođenje u primarni publicitet, predstavljanjem datog aspekta stvarnosti kao pitanja od opšteg intersa. Na primer, medijski nepoznatu ličnost, javnosti predstaviti kao ličnost od javnog značaja.

Kvalitet ostvarenog publiciteta, koji u teorijskom modelu može biti pozitivan ili negativan, moguće je empirijski utvrditi analizom medijskih sadržaja i ispitivanjem stavova građana o određenom aspektu stvarnosti prisutnom u javnoj sferi. U propagandnoj i praksi pablik rilejšnsa (PR-a), zemalja koje su potpuno zasićene masovnim medijima i internetom preovlađuje pravilo da je svaki publicitet, uključujući i negativan, bolji od nepostojanja publiciteta, tj. od nepoznatosti, u prevodu bolje imati bilo kakav publicitet, pa makar biti i poznat po lošim stvarima, nego ga nemati uopšte.

Publicitet podrazumeva nesvesne asocijacije građana vezane za neku ličnost ili događaj. Kao primere za sekundarni publicitet u medijskoj sferi Srbije, možemo dati sve ličnosti iz rijalitija, koje niko pre učešća u rijalitiju nije ni poznavao, a nakon izlaska iz rijalitija, svi su postali poznati i momentalno ih povezujemo sa rijaliijem i njihovo ponašanje u stvarnosti konotiramo sa ponašanjem u rijalitiju, iako su možda u rijalitiju glumili, kako bi stekli više novca i poznatosti. Takođe, u tom slučaju, dešava se mnogo glasina o tim ličnostima, a to je onda primarni publicitet, i mediji se jako puno interesuju za takve ličnosti, tabloidi pišu svakojake stvari o njima, kako bi im bio veći tiraž, te u ovom slučaju imamo prvenstveno sekundarni, pa kasnije primarni publicitet, mada se o tome ko će ući u rijaliti prvo prenose „predanja“, unapred se izmišljaju činjenice o tim ličnostima, koje kasnije postaju poznate, za vreme i nakon učešća u rijalitijima, a svojim neobičnim ponašanjem svakako dodatno doprinose tome.

 

Ostavi komentar